با کمال تأسف و تأثر مطلع شدیم که مادرمجاهد فاطمه صادقی(مادر امیر خیزی) شامگاه۱۷ فروردین ۹۹در تهران دار فانی را وداع گفت و به رحمت ایزدی پیوست.

این مادر بزرگوار در حیات پر بار ۹۶ساله اش و در تمامی سالهای سیاه حاکمیت شاه و شیخ با رنج ها و ستمهای دو دیکتاتوری پلید و با تحمل داغ و فراق فرزندان رو به رو بود ولی همواره روحیه یی سرشار از صبر و استقامت داشت.
مادر در دهه ۵۰ که فرزندش مجاهد خلق علی امیر خیزی زندانی سیاسی شاه بود، در شمار دیگر خانوادهای زندانیان سیاسی مجاهد و مبارز فعالیت می کرد و در دوران تظاهرات و قیام علیه رژیم شاه خانه اش به سنگری برای قیام و آزادی تبدیل شد و پس از سرقت انقلاب مردم ایران توسط خمینی دجال و شروع مبارزات ضد ارتجاعی مجاهدین، مادر با عزمی استوارتر، پشتیبان و یاور و مشوق تمامی فرزندان مجاهدش بود.
شهادت فرزند دلبندش علی امیرخیزی در۱۴تیر ۱۳۶۰ در جریان درگیری و نبرد قهرمانانه با پاسداران خمینی جلاد در تهران، شهادت دخترش سکینه امیر خیزی در عملیات کبیر فروغ جاویدان و شهادت نوه اش فهیمه صادقی در فروردین ۱۳۸۰در نبردها و درگیریهای قیام کرمانشاه عزم او را جزم‌تر می کند.
خفقان مطلق آخوندی و دستگیریها و شکنجه ها و داغ و فراق دختران و پسرانش که در طی چهار دهه پیوسته در اسارت دژخیمان خمینی و خامنه ای بودند، مادر امیر خیزی را نه تنها از پای نمی اندازد، بلکه عزم او را در مقاومت در برابر پاسداران جهل و جنایت بیشتر و بیشتر می کند.
در دوران پایداری پرشکوه مجاهدین در اشرف نیز این مادر بزرگوار با سفرهایش به اشرف مشوق و یاور فرزندان مجاهدش بود و در دیماه سال ۸۷ هنگامی که خانواده های مجاهدین در فرودگاه تهران عازم سفری برای دیدار فرزندانشان در اشرف بودند و با یورش وحشیانه دژخیمان اطلاعات آخوندها مواجه شدند، به اسارت گرفته شده و همراه با دخترش کبری و جمعی از خانواده های هوادار مجاهدین به زندان اوین منتقل می شود و در رویارویی با دژخیمان نیز استوار و مقاوم در برابر آنها می ایستد.
بستگان این مادر بزرگوار تأکید می کنند که مادر به رغم همه رنجها و داغ و فراقها تا آخرین نفس زندگی قلبش با رزم و نبرد فرزاندان مجاهدش برای آزادی و پیروزی بر دشمنان خدا وخلق می تپید.
خانم مریم رجوی درگذشت این مادر مجاهد را به عنوان مظهر صبر و استقامت و سمبلی درخشان از پایداری زن ایرانی در برابر دو دیکتاتوری شاه وشیخ، به تمامی فرزندان مجاهد و مقاومش، به ویژه به فرزندانش لعیا و رقیه و سعید امیرخیزی در اشرف ۳ تسلیت گفت، و با دعای رحمت حق و علو درجات برای این مادر بزرگوار تاکید کرد: مقاومت و ایستادگی مادرانی چون مادر امیرخیزی قبل از هرچیز گواه عزم جزم ملت ایران برای به زیر کشیدن استبداد دینی است. ملتی که در نسلهای پیاپی به سینه این دشمنان خدا و خلق دست رد زده اند و دینفروشی و قساوت یزیدی آنها را با الهام از فدای مطلق حسینی و خروش زینب کبری پاسخ گفته اند.